Na modelach ChaCha oraz Salsa znajdziemy bowiem ikonkę Facebooka. Ikonka to podświetlany przycisk, który umożliwia wstawianie treści do serwisu. Może to być zwyczajny post na wallu, ale także dopiero zrobione zdjęcie, a także informacje o aktualnie odtwarzanej piosence. Nie wiem czy działa to automatycznie i nie wymaga potwierdzenia, ale brzmi groźnie.

A także pokazuje wiarę HTC w Facebooka i jego pewną przyszłość w najbliższych miesiącach.

Oba urządzenia mają dotykowe ekrany i system Android w wersji 2.3 wraz z technologią HTC Sense, GPS, WiFi oraz aparaty o rozdzielczości 5 megapikseli. W modelu Salsa znajdziemy większy ekran, o przekątnej 3,4 cala, zaś w modelu ChaCha – 2,6-calowe maleństwo, w dodatku pochylone. Zakrzywienie ekranu oraz klawiatura a’la Blackberry mają jeszcze bardziej ułatwić komunikację ze światem.

Jak dla mnie najważniejszymi nowościami od HTC nie są wcale nowe Desire czy tablet, ale właśnie te dwa, tanie, telefony, kierowane do młodzieży. Wszyscy producenci telefonów kuszą dziś łatwym dostępem do Facebooka (wyjątkiem jest Apple – to Facebook walczy o obecność na iPhone, nie odwrotnie), ale HTC poszło najdalej, przynajmniej w grupie dużych i znanych producentów. Kilka dni  temu było już głośno o telefonach, w których ekran gotowości to po prostu wall Facebooka, a z kolei polski wirtualny operator FreeM pierwotnie wymagał posiadania konta w tym serwisie.

Do tego powstaje coraz więcej serwisów internetowych, które wykorzystują wyłącznie istnienie Facebooka i jego dużą bazę użytkowników. Wszyscy wpychają nas w jego macki i – zapamiętajcie moje słowa – rok 2011 będzie rokiem w którym słowo „internet” będzie synonimem słowa „Facebook”. Tylko wcale nie wiem, czy to takie dobre rozwiązanie.

A zresztą, prawdopodobnie i tak przeczytaliście o tych telefonach na Facebooku.

Porsche 911 GT3 Hybrid, które zostało ustawione w Porsche Museum ma bowiem na karoserii imiona i nazwiska ponad 27 tysięcy fanów marki na Facebooku, którzy postanowili zgłosić się do akcji świętowania milionowego fana (próg został przekroczony w listopadzie).

A jeśli dziwnym trafem nie możecie osobiście udać się do muzeum, możecie poszukać swojego nazwiska w internecie, na specjalnie przygotowanej w tym celu stronie.

Samochód będzie stał w Porsche Museum do 22 lutego. Potem pewnie odkleją z niego tę folię. A co myśleliście…

www.youtube.com/watch?v=Ls-Aw3HKCHQ

Od kilku dni plotkuje się o tym, co takiego związanego z pocztą elektroniczną zamierza wprowadzić Facebook. Mówi się o e-mailu w domenie @facebook.com, o tym dlaczego miałoby się to przyjąć, itd. Mark Zuckerberg i jego pracownicy właśnie to wyjaśnili. I tak – będzie e-mail od Facebooka. Ale nie tylko.

Facebook zdecydował się na stworzenie systemu wiadomości łączącego w sobie e-mail, wewnętrzne wiadomości w serwisie oraz Facebook Chat. Każdy użytkownik który zdecyduje się na korzystanie z tego systemu otrzyma adres w domenie @facebook.com (taki sam, jak nick, tj. nazwa, którą ustawimy sobie do wyświetlania na www.facebook.com/o.dokładnie.tutaj), dzięki któremu będzie mógł kontaktować się przy użyciu Facebooka także z ludźmi, którzy nie posiadają kont w serwisie.

Także samo kontaktowanie się zostanie mocno poprawione – od teraz chat, wiadomości oraz e-mail będą służyły do jednego i tego samego, do pokazywania wiadomości na Facebooku. Ktoś wyśle do nas e-mail na nasz adres na Facebooku, a my nie dość, że dowiemy się tego ze skrzynki w serwisie, czy z powiadomienia na iPhone (a także SMS-a, w przyszłości), to jeszcze zobaczymy na stronie okienko z czatem, w którym będziemy mogli wiadomość przeczytać i od razu odpisać.

To brzmi trochę groźnie, dlatego wprowadzono inne rozwiązanie – wiadomości będą grupowane według kategorii. Na czacie pojawią się tylko te od naszych znajomych na FB. W drugiej skrzynce pojawią się wiadomości od osób, które wysyłają do nas e-mail spoza Facebooka, lub np. nie są naszymi znajomymi (wszystko jak zwykle zależy od ustawień prywatności), a śmieci w rodzaju ofert powiększania penisa czy okazji szybkiego zarobku w Nigerii wylądują w jeszcze innym miejscu. Oczywiście można zarządzać wiadomościami i przenosić poszczególnych nadawców do innych skrzynek – awansować babcię, która nie ma konta na Facebooku, a zdegradować kolegę, który ma tendencję do wysyłania co 5 minut wypracowań.

Nie będzie opcji wysyłania załączników, nie będzie tematów, kopii ukrytych, kopii jawnych, itd. Facebook Messaging wykorzystuje technologię e-mail, ale nim nie jest. Jest po prostu rozszerzeniem dotychczasowego systemu o możliwość kontaktowania się z osobami spoza Facebooka. I oficjalnym przypieczętowaniem pewnej obowiązującej od jakiegoś czasu reguły. Reguły, którą mogę zobrazować moim własnym przykładem – od lipca b.r. korzystam z programu Mail w MacOS X. I od tamtego czasu wysłałem 13 wiadomości z prywatnego konta e-mail. Wiadomości wysłanych na Facebooku wolę nie liczyć, bo nie lubię obecnego sposobu przeglądania stron w skrzynkach w tym serwisie. Ale raczej nie było ich 13, prędzej 130.

Facebook daje zatem kolejny powód, by nie opuszczać jego stron i skupić na nim swoją uwagę. Oczywiście wszystko to w sposób dobrowolny i jeśli chcemy, możemy pozostać w starym systemie, ale jak zwykle zadziała pewnie metoda kuli śniegowej. Bo co za różnica, że my nie korzystamy z maila na Facebooku skoro nasi przyjaciele zmienili swój prywatny adres na taki w @facebook.com i z takiego wysyłają nam wiadomości.

Co za różnica, skoro Facebook i tak zachowa sobie treść naszych rozmów. Udostępni je nam, w postaci wątków (żegnaj temacie, więc zapis rozmów będzie wyglądał jak historia w komunikatorze), ale udostępni je też sobie i wcale nie zamierza się ich łatwo pozbywać. Ale przynajmniej, w przeciwieństwie do Gmaila, nie będzie tutaj reklam dopasowanych do treści wyświetlanych wiadomości.

Nie będę nawet pytać o to, czy zaczniecie tego używać. Zaczniecie. Wszyscy zaczną. Chyba, że zacznie się jakiś masowy bunt i odwrót od Facebooka, ale na to się na razie nie zanosi.

Tytuł może trochę jak z Onetu, ale dla wielu osób RockMelt może być ucieleśnieniem ich marzeń, a przynajmniej realizacją potrzeb. Jest to bowiem przeglądarka internetowa zintegrowana z Facebookiem. I Twitterem, ale głównie z Facebookiem, bo przy pierwszym uruchomieniu nie musimy się logować do tego drugiego, ale do pierwszego już owszem.

Nie jest to pomysł nowy -- jakieś 5 lat temu pojawiła się przeglądarka Flock -- oparta o silnik Gecko, a więc wyświetlająca strony jak Firefox -- przeglądarka, która miała w założeniach integrować serwisy społecznościowe. Dzisiaj możemy więc bezpośrednio z przeglądarki śledzić naszych znajomych i ich poczynania na Facebooku, Twitterze, YouTube, MySpace, Flickrze i w kilku innych serwisach. Nie jest to hit -- ludzie wybierają jednak standardowe przeglądarki. Tym bardziej, że mnie na przykład, jako użytkownika Maca, Firefox zwyczajnie odstrasza, bo jest za wolny.

RockMelt ma o wiele gorszą nazwę, ale za to jest oparta o Chromium -- silnik z przeglądarki Chrome. Jest więc znacznie szybciej niż w przypadku Firefoksa. I trochę inaczej, bo mamy tylko Facebooka i Twittera. A nas interesuje głównie Facebook.

Przy uruchomieniu konieczne jest zalogowanie się do naszego konta i nadanie aplikacji uprawnień. Bardzo dużych uprawnień, bo oprócz standardowego wysyłania e-maili i dostępu do informacji osobistych czy walla oddajemy praktycznie wszystko. A co dostajemy w zamian?

Czat. Między innymi czat, ale to pierwsza rzecz która rzuca się w oczy. Z lewej strony przeglądarki znalazła się kolumna z miniaturkami zdjęć naszych znajomych, którzy są akurat on-line. Możemy to oczywiście zmienić na listę ulubionych znajomych, manipulować kolejnością, itd.

Rozmowa na czacie też nie przypomina tej z Facebooka, a raczej komunikator. Oczywiście, teraz prawie każdy komunikator obsługuje Facebooka, ale nie każdy wyświetla nad zapisem rozmowy treści z walla znajomego z którym właśnie rozmawiamy. No i nie każdy jest tą samą aplikacją co przeglądarka.

Po drugiej stronie też są ikonki -- standardowo są 4 -- do zapraszania znajomych, naszego feeda na Facebooku, naszych powiadomień na Facebooku oraz do konta na Twitterze, ale możemy sami dodawać do tego własne strony -- w ich przypadku przeglądarka będzie pobierać dane z kanału RSS. Oczywiście, są powiadomienia, ale feed ma jedną wadę -- nie działają ustawienia, w których określimy np. kogo nie chcemy widzieć na naszej stronie głównej. Za to możemy określić grupy znajomych, które chcemy oglądać, a pozostali będą pomijani.

Mamy więc wbudowany czat, feeda i powiadomienia, do pełni szczęścia brakuje jedynie narzędzi do publikacji. Po lewej stronie od paska adresu znajduje się nasze zdjęcie, którego kliknięcie uaktywnia okienko pozwalające na wylogowanie się, wyłączenie czata oraz publikację statusu, zaś zamiast przycisku „Idź”, którego i tak nikt nie używa znajduje się przycisk „share”, który służy do udostępniania otwartej strony.

Oczywiście, mamy też przeglądanie w kartach, przeglądanie incognito, a użytkownicy Maców mogą o nowościach dowiadywać się przez aplikację Growl.

Generalnie nie jest to przeglądarka moich marzeń -- poużywałem jej przez jeden dzień, a następnego otworzyłem z przyzwyczajenia Safari. Nie ufam też przeglądarce, która wie wszystko o moim koncie na Facebooku -- niby można się jednym kliknięciem wylogować, ale to wtedy nie ma sensu, a poza tym odzywa się we mnie polska nieufność. Niemniej jednak jest szybsza niż wspomniany wcześniej Flock, chyba też trochę lepiej skonstruowana -- w interfejsach obu tych wynalazków można się pogubić, ale RockMelt obsługuje się jakoś szybciej, jeśli tylko nauczymy się co gdzie jest.

Nie zostanę jej użytkownikiem, bo mam plan ograniczać korzystanie z Facebooka, niemniej jednak nie mogę się zgodzić z Grzegorzem, który na swoim blogu -- Antyweb skrytykował pomysł i stwierdził, że nie wróży mu sukcesu. RockMelt jest adresowany do młodszego odbiorcy, który siedzi całą dobę na Facebooku i zrezygnował z innych komunikatorów na rzecz czata w rzeczonym serwisie. Dla nich jest to rozwiązanie idealne i jeśli tylko finalny produkt zostanie pozbawiony błędów z którymi trzeba się borykać na obecnym etapie, ja nie mam nic przeciwko.

To znaczy mam -- Facebook znów zagarnie kolejny kawałek internetu, który do niego dotychczas nie należał. Ale może jednak należał, tylko my o tym jeszcze nie wiedzieliśmy? Jakby nie patrzeć, internet to już nie jest niebieskie „E”, tylko raczej białe „F” na niebieskim tle…

PS. Przeglądarka jest na razie na zaproszenia, a ja co jakiś czas mam do dyspozycji kolejne. Niestety nie mogę ich wysyłać innym osobom niż znajomi z Facebooka, ale jeśli jacyś są zainteresowani, proszę o kontakt.

www.youtube.com/watch?v=bAPKPhoTqFY

Facebook jest liderem i dlatego rozpycha się jak może. I zamierza wykończyć nie tylko Foursquare, ale od dzisiaj także wszelkiego rodzaju serwisy z grupowymi zakupami.

Facebook Places nie jest nową usługą. Wciąż nie jest dostępna w Polsce, ale nie dlatego, że jesteśmy traktowani jak trzeci świat. Chyba, że trzecim światem są według Facebooka także Niemcy i inne kraje kontynentalnej Europy, bo Places jest w tym momencie dostępne jedynie w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii oraz Japonii. Być może niebawem to się zmieni, ale na razie tylko w tych krajach można korzystać z nowej funkcji – Facebook Deals.

Facebook Deals to poważne zagrożenie dla wszelkich serwisów typu Groupon. Dla polskich, lokalnych, klonów jeszcze nie, ale prawdopodobnie na wszystko przyjdzie czas. Jest to też zabójca Foursquare, które próbowało zarabiać m. in. na organizacji zniżek dla użytkowników serwisu. Aż przyszedł Zuckerberg i powiedział, że bierze wszystko.

Zasada jest prosta – robimy w danym miejscu check-in, jak dawniej, a jeśli dany punkt oferuje jakąś zniżkę dla użytkowników Facebook Places dowiemy się o tym z naszego iPhone lub telefonu z Androidem (bo tylko na tych platformach działają Deals), dzięki czemu będziemy mogli pobrać odpowiedni kod, który przedstawimy kasjerowi, kelnerowi lub komukolwiek, kto będzie przyjmował opłatę za usługę. Dodatkowo, uruchamiając Facebook Places, będziemy widzieli, w których miejscach w okolicy oferowane są zniżki. Wyobrażam sobie w tym momencie studenta UW, który mając 2 godziny przerwy między zajęciami uruchomi za kilka miesięcy (lat?) aplikację Facebooka na iPhone i stwierdzi, że dzisiaj pójdzie tu, bo dają ciastko gratis do kawy, a może jednak tam, bo jest 10% upustu na wszystko.

Grupowe zakupy w takim przypadku mają więc sens tylko wtedy, gdy nie posiadamy odpowiedniego telefonu (a z czasem pewnie oferta Facebooka w tej dziedzinie się poszerzy). Facebook nie będzie od nikogo pobierać opłat za korzystanie z FB Deals – ani od kupujących, ani od sprzedających. Nie ma więc mowy o przedpłacie i martwieniu się, że jednak nie zdążymy zrealizować kuponu i właśnie wyrzuciliśmy 50 zł w błoto, a sprzedawca nie będzie się zastanawiać, jaką zniżkę zaoferować, żeby zachęcić klienta, podzielić się z pośrednikiem, a jeszcze do tego nie pójść z torbami. I żaden, nawet najbardziej skuteczny, przedstawiciel handlowy takiej platformy zakupowej nie pomoże. Facebook jest duży – ma ponad 500 mln użytkowników, z czego 200 mln korzysta z jego usług mobilnych – a już teraz wiele lokali gastronomicznych czy sklepów oferuje zniżki swoim fanom w tym serwisie. I do tego Facebook jest darmowy.

I nie są to tylko czcze przechwałki – już teraz wiemy o firmach, które zdecydowały się skorzystać z Deals (najwyraźniej Facebook też ma skutecznych handlowców), oferując zniżki i gratisy, ale także – przekazanie odpowiedniej sumy za każdego klienta organizacji charytatywnej.

I w ten sposób 10 tysięcy pierwszych użytkowników, którzy zarejestrują się w promocji GAP-a otrzyma darmowe jeansy (nie wiadomo, kiedy usługa startuje). Z kolei H&M oferuje w USA 20% zniżki, a Macy”s daje 20% upustu na wybrane produkty. Z kolei McDonald’s za każdego klienta z Facebook Deals przekaże dodatkowego dolara dla fundacji Ronalda McDonalda, a Starbucks – na rzecz Conservation International. Okazji jest więcej i czasami będą też polegały na specjalnych spotkaniach, czy ważnych wydarzeniach np. dla fanów sportu. Słowem – będzie się działo.

Oczywiście wszystko to kosztuje i to dość dużo, bo prywatność. Ale kto nie odda prywatności za darmowe jeansy GAP-a?

Zanim pojawią się u nas Facebook Questions, zanim do Polski dotrą Facebook Places, być może pojawi się u nas inna funkcja – Facebook Friendship Pages. Idealne  narzędzie dla stalkerów.

Facebook Friendship Pages to tworzone automatycznie strony pokazujące nasze relacje z konkretnym znajomym, z którymi często się komunikujemy – wymieniamy informacje, jesteśmy oznaczeni na tych samych zdjęciach, itd. I takie informacje znajdziemy na tych stronach – posty umieszczane na ścianach drugiej osoby, wspólne komentarze, wspólne zdjęcia, wspólni znajomi czy wydarzenia, w których udział potwierdziły dwie osoby.

Takie Friendship Pages będą dostępne nie tylko dla zainteresowanych, ale także dla ich wspólnych znajomych. A także dla znajomych jednej osoby, jeżeli tylko druga udostępnia publicznie swój profil. Niby nic takiego, niby przydatne, a jakoś coraz bardziej żegnamy się z prywatnością.

A mi przypomniała się facebookowa parodia pewnego kawałka Eminema i Rihanny…

Wierzę w ludzką inteligencję. Mimo wszystko jeszcze wierzę. I wierzę, że niektórzy mają stuprocentową świadomość tego o czym piszę. Niestety jednak inni już wpadli, ale może przynajmniej kilka osób uda się ocalić.

Panowie z serwisu Okazik.pl wymyślili świetny patent na zwrócenie na siebie uwagi. Marketing wirusowy i aplikacje na Facebooku. Aplikacje dwie – „iPhone za złotówkę” oraz „Multikino Bilety”. Kuszą, kuszą – 25 iPhone’ów za złotówkę oraz bilety do Multikina za 9,99 złotych – to nie zdarza się na codziennie.

I nie zdarzyło się także tym razem. Okazik.pl to nic innego jak konkurent dla FastDeal czy Groupona. iPhone’y może i będą, a może nie, jednak biletów do Multikina nie było i nie będzie. Może do jakiegoś innego kina, ale na pewno nie do tej sieci. Skąd wiem? Postanowiłem sprawdzić u samych zainteresowanych, którzy dowiedzieli się o sprawie ode mnie i raczej nie pozwolą na jej dalszy rozwój.

Poniżej oficjalna odpowiedź Multikina jaką uzyskałem w tej sprawie.

Dziękuję za informację. Nie mamy nic wspólnego ani z aplikacją ani tym bardziej z firmą którą ją wytworzyła.

Nasz dział prawny zajmuje się już tą sprawą.

To jednak nie jest takie istotne – o swój znak towarowy niech martwi się Multikino, nie my. Niemniej jednak 12 moich znajomych polubiło na Facebooku fanpage „OKazik Warszawa”, a wielu moich znajomych, a także znajomych znajomych oraz znajomych obcych mi ludzi (podpatrzone na laptopie jakiejś studentki UW, która siedziała przede mną na wykładzie) postanowiło zapisać się do aplikacji, naśmiecić na wallu i zgodzić się na dalsze publikacje, udostępnić adres e-mail i zgodzić się na kolejne wiadomości od Okazika oraz udostępnić informacje o sobie, które umieścili na Facebooku. Nie wszystkie, bo tylko te ogólnodostępne, ale także informacje o ulubionych filmach, cytatach, książkach, itd.

Jeśli już to zrobiliście, prawdopodobnie macie zainstalowanych na FB po 500 aplikacji o których nie pamiętacie, a ich twórcy wiedzą o Was wszystko. Nie jest jednak za późno na wypisanie się z zabawy. Jeśli jednak jeszcze tego nie zrobiliście, błagam! Jesteście młodymi i inteligentnymi ludźmi, więc nie zachowujcie się w internecie jak niedoświadczeni kretyni. Ułatwicie życie sobie, a przy okazji oczyścicie mój wall.

AKTUALIZACJA

W związku z odpowiedzią ze strony OKazik.pl pozwalam sobie na małą rekonstrukcję zdarzeń.

1. Multikino S.A. jest właścicielem znaków towarowych: nazwy „Multikino” oraz charakterystycznego różowego logotypu z gwiazdką w „o”.
2. Buy Together Polska Sp. z o. o. wymyśla akcję marketingową na Facebooku z wykorzystaniem iPhone 4 oraz w/w znaków towarowych związanych z Multikinem, sugerując że oferuje bilety za 9,99 zł.
3. Multikino S.A. dowiaduje się o całej akcji, nie jest zadowolone i zamierza interweniować – sprawę zgłosili do administracji Facebooka, a być może podejmą także inne kroki.
4. O sprawie informuję ja, ale jak się okazuje robi to także dzisiejszy „Presserwis”. Nie kontaktujemy się z firmą Buy Together Polska, piszemy na podstawie wcześniejszych kontaktów z Multikinem w tej sprawie. Dyrektor komunikacji i PR sieci mówi „Presserwisowi”, że uważa takie zachowanie za naganne, a cała sprawa jest podszywaniem się pod Multikino i zbieraniem danych użytkowników, którzy zgłoszą się do akcji.
5. Pani Joanna z BTP opowiada w komentarzu na Pasted, że OKazik jest dobry, bo zasponsorowali nagrodę w konkursie Miss Polski. Po zwróceniu uwagi, że to nic nie zmienia, przeprasza, informuje o błędzie ze strony jej firmy i obiecuje, że bilety będą w listopadzie.
6. Na stronie OKazik Warszawa na Facebooku ton odpowiedzi w sprawie informacji z Pressserwisu jest już trochę mocniejszy.
   

   Bilety w promocyjnej cenie 9.99pln bedą dostępne do zakupu w serwisie Okazik.pl w listopadzie, o czym poinformowaliśmy naszych użytkowników. Przygotowujemy właśnie sprostowanie dla Presserwisu w stosunku do ich oszczerczego „newsa”. O dziwo, nikt z Presserwisu nie skontaktował się z nami w celu wyjaśnienia sytuacji. Konkurencja najwyraźniej nie śpi.

7. Jak widać powtarza się obietnica biletów w promocyjnej cenie za 9,99 zł. Mają być i mają być do Multikina, tyle że w listopadzie. Tyle tylko, że taka akcja wymaga zgody Multikina, której nadal nie ma, a sądząc po obciążeniu telefonu pani dyrektor komunikacji i PR w Multikinie, zainteresowanie sprawą jest duże, podobnie jak wkurzenie w zainteresowanej firmie.
8. Myślicie, że uda się załatwić te tanie bilety? Ja w to szczerze wątpię. Musieliby chyba kupować hurtem w kasach i oferować bilety na konkretne seanse, bo nie wyobrażam sobie współpracy Multikina i OKazik.pl. Nie w takiej sytuacji.
9. Ale przynajmniej dane osobowe z Facebooka mają.
10. Aha, nie wiem jak można nazywać oszczerstwem newsa od „Presserwisu” jeśli samemu łamie się prawo używając w celach marketingowych cudzych znaków towarowych, oczywiście nie posiadając przy tym zgody na takie działanie.

Weekend to czas bardzo niebezpieczny. Nie pozwalają wsiąść do samochodu, w tym soku jednak była wódka, a urządzenia i usługi, które na co dzień ułatwiają nam życie i pozwalają zarabiać pieniądze potrafią niesamowicie skomplikować życie w chwili, w której te pieniądze przepijamy.

Boję się o swojego Facebooka. Ciąży nade mną kilka wyroków śmierci za Facebook Rape. Nigdy nie wezmę ze sobą MacBooka na imprezę, jak tylko oddalam się od niego na dłużej niż minutę, zamykam lub uruchamiam wygaszacz ekranu z hasłem, a na wypadek imprezy w moim domu mam w iMacu specjalnie stworzone konto dla gości, którzy mają ochotę pooglądać filmiki na YouTube. Nie korzystam z niego, nie loguję się tam do żadnego serwisu i nie udostępniam tam swoich plików.

Już kiedyś miałem gwałt na komputerze domowym, dziękuję bardzo. Wiecie, w Macach jest taka fajna funkcja zoomu uruchamiana fabrycznie skrótem klawiszowym. Więc dlaczego jeśli gospodarz zejdzie odprowadzić kogoś do taksówki nie otworzyć mu w przeglądarce jakiejś gejowskiej strony? Z dużym, wysokiej jakości zdjęciem przedstawiającym dwóch dżentelmenów uprawiających miłość? A ten zoom aż się prosi, żeby zrobić jakieś piękne zbliżenie na odpowiedni części ciała. Oczywiście, tapetę też trzeba odpowiednio zmienić, ale to chyba akurat oczywiste.

Z telefonem komórkowym lepiej nie jest. Wszyscy mamy teraz nowoczesne smartfony, z obsługą 5 skrzynek pocztowych przez IMAP, aplikacją Facebooka, aparatem fotograficznym, a przede wszystkim – z obszerną książką telefoniczną. Na szczęście dowcipy z telefonami są ostatnio mało popularne (chociaż jeszcze rok temu ktoś wziął udział przy pomocy mojego telefonu w konkursie TVN-u – wiem kto to i nie będę tego publicznie wyciągał, ale i tak się cieszę że to TVN – do nich można przynajmniej zadzwonić i poprosić o usunięcie numeru z bazy), ale i tak na wszelki wypadek wszyscy zabezpieczają swoje smartphone’y hasłami. No, może nie tylko z powodu kreatywnych znajomych, ale też na wypadek wrogiego przejęcia (transakcja wiązana, w pakiecie z nastawianiem nosa) i może nie wszyscy, ale na pewno znaczna część użytkowników nowoczesnych urządzeń.

Tylko to też nie jest dobre. Wszyscy wiemy, że SMS-y wysłane w sobotę o 2.30 są zawsze bezbłędne, a telefon jest tolerancyjny i pozwala popełnić trzy błędy i wcale nie zablokuje się potem – najpierw na minutę, potem na pięć, a potem to już szkoda gadać. Do tego nie potrzebujemy nawet znajomych – możemy zabawić się sami. Chociaż… w grupie przyjaciół to zawsze fajniej, pamiętam taką grę na cudzego iPoda touch. Nazywała się „ostatnia cyfra” i polegała na ustawieniu hasła, wpisaniu trzech cyfr i przekazaniu odtwarzacza właścicielowi. 10 możliwych odpowiedzi i 3 szanse. Czy tym razem się uda?

Oczywiście i tak najlepiej jest trzymać telefon cały czas w kieszeni, bo może komuś przyjdzie do głowy próbować odgadnąć nasz PIN, a może nawet i PUK…

Wystarczy jednak sam numer telefonu. Dzwonili do mnie ostatnio z Holmes Place, zapraszając na darmowy trening, który ponoć wygrałem, bo wcześniej wypełniłem kupon w Cinema City. Nie byłem w żadnym CC dobrych kilka miesięcy, więc to raczej robota jakiegoś dowcipnego znajomego, który postanowił wpisać na jakimś kuponie moje imię i nazwisko oraz numer telefonu. Jeszcze pół biedy że to Holmes – zawsze mogli to być nigeryjscy biznesmeni usiłujący przetransferować do Polski kilka milionów euro. Albo, żeby nie szukać daleko, „doradcy” finansowi…

To wszystko brzmi kiepsko i strasznie, ale tylko jeśli doświadczamy tego na własnej skórze. Dowcip który spotka kogoś jest już bardzo zabawny i świetny i nie możemy się doczekać, żeby zobaczyć jego minę rano. I nikogo chyba nie odwiodę od takich pomysłów. W niedzielę wieczorem wszyscy wiedzą, że to głupie i złe, ale wszyscy też deklarują, że „nigdy więcej”. Wiadomo jak jest – w piątek wieczorem takie deklaracje są z reguły korygowane… I będą skorygowane, ja już dobrze o tym wiem, a ten k@#$s, który za to wszystko odpowiada jeszcze się doigra i będzie żałował, że mi podał kod do iPhone’a.

A ta zmiana języków w trzech iPodach widoczna na zdjęciu to akurat dobry pomysł. Oklepany, ale ja na początku wybuchłem śmiechem.

]]> http://pasted.pl/2010/10/kiepskie-dowcipy/feed/ 6 http://pasted.pl/2010/09/facebook-rape/ http://pasted.pl/2010/09/facebook-rape/#comments Sun, 19 Sep 2010 21:38:51 +0000 Konrad Kwiatkowski http://pasted.pl/?p=3679

Schemat jest prosty i prawdopodobnie każdy kiedyś go przeżył. Po mocnej balandze w centrum wracamy z grupą (nie)znajomych do czyjegoś mieszkania. Plądrujemy lodówkę i barek, wypalamy cudzą paczkę fajek na balkonie (bo na co dzień przecież nie palimy), ale prędzej czy później nadchodzi etap kanapowy, siedzimy, dopijamy Jägermeistera i puszczamy muzykę z laptopa. Właśnie… z laptopa.

Komputer przechodzi z rąk do rąk, pijemy kolejną kolejkę, jest coraz mniej osób, jedni padają, inni zasypiają a jeszcze inni ulatniają się parami. Pod koniec zostają jakieś trzy osoby. Z kompletnych nudów oglądają coraz to głupsze filmy na YouTube, w końcu ktoś wchodzi na facebooka. Okazuje się że znajomy który od pół godziny smacznie sobie śpi zapomniał się wylogować…

W naszych głowach zaczynają rodzić się istnie diabelskie pomysły. Nagle niewinne zmiany które wprowadzaliśmy w profilu osoby korzystającej z laptopa przed nami, zamieniają się w wielkie planowanie. Sprawdzamy czy pacjent o którym mowa nadal śpi. Jeśli tak, pojawia się dla nas zielone światło.

W tym momencie zaczyna się prawdziwa u c z t a. Total Facebook Rape uznajemy za otwarty. Każdy gorączkowo chce dorzucić coś od siebie. Status status, komentarze pod zdjęciami znajomych, zmiany statusu związku, miejsce zamieszkania ustawione na Etiopię. W czasie kiedy uploadują się rozmaite podejrzane zdjęcia wymyślamy do kogo wyślemy wiadomości, a kogo tylko zaprosimy do znajomości. Zdjęcie profilowe zmienione na zrobiony przed sekundą portret z marchewką w nosie. Kreatywne myślenie funkcjonuje u nas na najwyższym poziomie…

Następnego dnia dowiadujemy się że Jakub O. lubi w pupkę, Mateusz S. miał przez całą noc ciężkie rozwolnienie, Marcin S. zaprosił do znajomości 50 nowych osób, Konrad K. wyznał miłość nikomu dotąd nieznanej koleżance a Kamil R. ma sporo nowych ciekawych zdjęć w galerii, a na kilkunastu kolejnych jest oznaczony.

I nie to, żeby nas to spotkało w ten weekend (choć Sierant zarzeka się, że nie używa Facebooka na cudzych komputerach, a wygaszacz ekranu w MacBooku ma zabezpieczony hasłem. brakuje mi tylko profilu „gość” na komputerze, muszę go w końcu założyć – S.), ale sprawa jest zwyczajnie głupia i po prostu grzecznie ostrzegamy.

Facebook zrobił właśnie duży krok w kierunku kolejnego zamachu na internet. Tym razem ofiarami będą serwisy typu Question&Answer (oraz, jak zwykle, Google). Na pewno będą ofiarami – największy dotąd Yahoo! Answers ma 200 milionów użytkowników, podczas gdy dostęp do Facebook Questions uzyska pół miliarda internautów. Będzie bolało.

Na razie jeszcze nie boli, bo dostęp do najnowszej funkcji Facebooka ma ograniczona liczba testerów. Kurtyna jednak już opadła, a lada moment usuną barierki i wtedy każdy będzie mógł zadać pytanie lub udzielić odpowiedzi.

Pytania będziemy zadawać tradycyjnie – na wallu. Będą się też wyświetlać, tradycyjnie, na wallach naszych znajomych. A także w zakładce „Questions”, do której dostęp ma każdy. Pytania będą więc chyba najbardziej upublicznioną informacją na Facebooku i to bez możliwości zmiany ustawień prywatności – ta funkcja jest publiczna i kropka. Jeśli chcemy zadać pytanie tylko naszym znajomym – pozostaje zwykłe pytanie na wallu.

Oczywiście pytania będą nieco bardziej zaawansowane – pojawią się tagi, przyznawane automatycznie (z możliwością późniejszej edycji), czy możliwość śledzenia wątków. Będą też zdjęcia i ankiety dodawane do pytań. Udzielanie odpowiedzi też będzie nieco bardziej zaawansowane – będzie można formatować tekst, dodając listy i cytaty. Oczywiście odpowiedź będzie poddawana ocenie internautów – będzie można ją uznać za dobrą oraz złą. Namiastka dislike button.

To wszystko jednak dopiero w jakimś bliżej nieokreślonym terminie. Facebook zostawił sobie czas na naprawienie błędów, a użytkownikom – na przygotowanie ucieczki. Będzie się działo na wallach…