Użytkownicy urządzeń iPhone i iPad [iPad 2 w wersji z 3G ma wbudowany GPS, iPad 2 z samym WiFi może "pożyczać" sygnał od iPhone] będą cieszyć się AutoMapą przygotowaną specjalnie dla mobilnych urządzeń firmy Apple. Pomyślne zakończenie procesu certyfikacji AutoMapy przez Apple oznacza możliwość jej instalacji na urządzeniach działających w oparciu o system iOS.

Pierwszym produktem sprzedawanym w AppStore będzie AutoMapa Polska XL. Wersja dla iPhone i iPad korzysta z tych samych, najaktualniejszych map Polski wraz z trójwymiarową wizualizacją budynków, punktowymi adresami i ponad 600 tysięczną bazą Użytecznych Punktów (POI). Co szczególnie ważne, w okresie ważności licencji, użytkownicy iAM będą mieli dostęp do wszystkich aktualizacji, które pojawią się w AppStore i wszystkich funkcji udostępnianych w kolejnych wersjach AutoMapy.

„Na ten dzień czekali użytkownicy iPhone i iPadów. Jesteśmy niezwykle zadowoleni, że AutoMapa spełnia wszystkie rygorystyczne wymogi stawiane przez Apple. Pomyślne zakończenie procesu certyfikacji AutoMapy pozwoli milionom użytkowników mobilnych urządzeń Apple cieszyć się najczęściej nagradzaną przez profesjonalistów i konsumentów nawigacją”– powiedział Janusz M. Kamiński, szef PR i Marketingu AutoMapy

Roczny koszt licencji programu AutoMapa Polska XL dla platformy iOS wynosi 34,99 Euro. Program pojawi się w AppStore 22 marca 2011 roku.

Zwycięzcami konkursu są:

1. Anna Ceberek,
2. Thomas Apollo Kugaudo,
3. Max Marciniak
4. Tomasz Popek

Wyżej wskazane osoby mogą odebrać swoje nagrody pisząc na adres Roman.Evgenievich@NAVVgps.com – do 13 lutego 2011. W wiadomości zwrotnej znajdzie się kod do wykorzystania w App Store (działa w większości wersji sklepu), a mile widziana jest potem recenzja aplikacji w samym iTunes.

Zwycięzcom gratulujemy. To nie koniec niespodzianek w tym miesiącu, więc czytajcie nas z uwagą ;-).

Za 30 euro staniemy się posiadaczami aplikacji, która niestety nie jest dopaowana do wyświetlacza w iPhone 4, przez co wszystko jest lekko rozpikselowane. To główna wada wizualna aplikacji. Mam naddzieję, że zostanie to szybko poprawione, chociaż z drugiej strony po kilku chwilach używania nie stanowi to już większego problemu. NAVV nie wspiera także multitaskingu, choć przy zamykaniu zapamiętuje ostatnią pozycję.

Największą zaletą jest właśnie działanie offline. Aplikacja waży jakieś 500 MB, dzięki czemu zawiera mapy kilku krajów – oprócz Polski także Austrii, Chorwacji, Czech, Rumunii, Serbii, Słowacji, Słowenii i Węgier. Dzięki temu nie żre transferu danych i trochę bardziej oszczędza baterię. Co nie znaczy że obejdzie się bez ładowarki samochodowej do iPhone’a – po 2 godziny zabawy, z jedną 30-minutową przerwą ze 100% naładowania zrobiło się 67%, więc podróż ze środkowej Polski gdzieś w góry może całkiem rozładować iPhone’a.

Na mapach zaznaczono także masę punktów – od stacji benzynowych i drive-inów poczynając, na kinach, galeriach, konkretnych sklepach kończąc. Baza jest naprawdę rozbudowana i prawdopodobnie zawsze znajdziecie to, czego szukacie. Choć nie zawsze będzie to miało sens – zwłaszcza w przypadku wyszukiwania najbliższych punktów. No, ale często jest tak, że coś co jest najbliżej wcale nie musi być od razu najlepiej położone. Możemy też dodawać ulubione punkty.

Aplikacja nie przeszła też testu trasy S-8. Niedawno otwarta chluba Warszawy prowadząca z Trasy Armii Krajowej do Nikąd (a w założeniach do autostrady i obwodnicy) na mapie się jeszcze nie znalazła. Żeby jednak nie było – w Google Maps też nie.

Metod nawigacji jest kilka. Możemy wybrać trasę najszybszą lub najkrótszą, a także wariant dla pieszych, rządzący się swoimi prawami. Możemy unikać dróg płatnych, a także uruchomić tryb przygody. Wyłączymy wtedy żeński głos prowadzący do jeziora (o tym jeszcze za chwilę) oraz strzałki na ekranie, a zamiast tego zobaczymy kompas i linie przerywane pokazujące w którym kierunku w linii prostej znajduje się nasz cel. To może się całkiem fajnie sprawdzać w przypadku wycieczek pieszych czy rowerowych.

W czasie podróży możemy też oznaczać blokady drogi, a także nakazać unikanie części trasy lub obliczenie trasy alternatywnej.

Wspominałem o jeziorze. NAVV posiada tzw. asystenta pasa ruchu, który pokaże nam, na którym pasie ruchu powinniśmy się ustawić na skrzyżowaniu gdzie będziemy skręcać, ale przy okazji trochę się gubi na placach i rondach. I to, co na zdrowy chłopski rozum jest jazdą prosto przez skrzyżowanie, a znaki poziome i pionowe też pokazują, że jest to jazda na wprost, dla aplikacji oraz pani nawigator może być skrętem w lewo. A konkretnie poleceniem „jedź dalej w lewo”. Ale to chyba jedyny taki kwiatek.

Z głosów polskich dostępny jest tylko żeński, ale do wyboru są także głosy w innych językach. Po polsku jest też cały inferfejs aplikacji. Jest on może trochę toporny, ale łatwy do przetrawienia. Ja się przyzwyczaiłem po około godzinie. Przyzwyczaić się trzeba także do typowo nawigacyjnej klawiatury. Nie znajdziemy ślicznego QWERTY z iPhone’a, tak bezużytecznego w czasie jazdy samochodem. Znajdziemy za to inne, większe QWERTY oraz układ ABCD.

Możemy też ustawiać widok mapy – nocny lub dzienny, włączać dźwiękowe i graficzne powiadomienia o przekroczeniu konkretnej prędkości (a mimo blokady na 110 km/h aplikacja i tak piszczała w czasie jazdy po Warszawie z prędkością 70 km/h), zmieniać format czasu, jednostki, itd.

Tak, aplikacja działa także w trybie poziomym.

NAVV nie jest może najlepszą nawigacją na iPhone’a, ale jest aplikacją całkiem dobrą, a przy tym całkiem tanią. 30 euro to ok. 120 złotych. TomTom dla samej Polski kosztuje 50 euro.

A do tego macie szanse mieć NAVV za darmo. Specjalnie dla czytelników Pasted producent aplikacji przygotował darmowe licencje, które są do rozdania w małym konkursie.

Zasady są proste:

1. Trzeba lubić na Facebooku zarówno Pasted, jak i NAVV.
2. Na swoim wallu należy umieścić wpis, w którym oznaczone zostaną obie strony (robi się to wpisując @Pasted, albo nawet @P i wybierając z listy odpowiednią nazwę, to jakbyście nie wiedzieli).
3. We wpisie należy odpowiedzieć na 3 pytania:
   1. Jakiego smartphone’a używasz (marka i model)?
   2. Czy używasz nawigacji GPS na swoim smartfonie?
   3. Jeśli tak, podaj jej nazwę. Jeśli nie, którą z dostępnych aplikacji do nawigacji zamierzasz lub chciałbyś (chciałabyś) kupić oraz dlaczego właśnie tą.
4. Konkurs trwa od dzisiaj do 8 lutego. Zwycięzców będzie nie mniej niż trzech, ale maksymalnie pięciu, a wybierze ich AppStores BV, producent nawigacji NAVV. Nagrodami są kody do AppStore umożliwiające darmowe pobranie aplikacji NAVV Central Europe.

Przykładowa odpowiedź powinna wyglądać tak:

1. iPhone 4
2. Tak
3. NAVV

Albo:

1. iPhone 3GS
2. Nie
3. NAVV, jest tania.

Pamiętajcie o dodaniu @Pasted i @NAVV. UWAGA! Musicie też zmienić ustawienia prywatności dla tego konkretnego posta (służy do tego kłódka obok przycisku „Udostępnij”), tak aby był widoczny dla wszystkich. W przeciwnym razie nie będziemy ich widzieć, a co za tym idzie nie będziemy mogli ich uwzględnić.

Oczywiście w AppStore istnieją także inne aplikacje, takie jak NAVIGON, TomTom, Mobile Maps, iGO My Way, są także różne darmowe, społeczne wynalazki typu Waze…

PS. Zgodnie z deklaracjami AppStores BV w niedługim czasie pojawi się darmowa aplikacja dla NAVV, w której oprócz nowych map (mają zawierać już m. in. trasę S-8) pojawi się także lepsza obsługa Retina display, wsparcie dla multitaskingu oraz natywna klawiatura z iPhone.

Pomysł brzmi świetnie – kto z nas nie chciałby oglądać w biegu TVN24? No, niestety będzie ciężko, bo twórcy polecają oglądanie telewizji przez WiFi. I mają rację, bo nawet przez WiFi są problemy z transmisjami. Tną się, dźwięk nie nadąża za obrazem, a zamiast kanału Ale Kino! możemy oglądać ukraińską stację 1+1.

Może to i lepiej, że Ale Kino! oglądać się nie da, bo oglądanie długich filmów w takiej formie przyjemne raczej nie jest. Pomijając już kwestię małego wyświetlacza, która istotna nie jest, bo aplikacja działa też na iPadzie i nawet przy założeniu, że z transmisją wszystko będzie w porządku, nie uciekniemy od innego problemu – kiepskiej jakości obrazu. Przyzwyczajony do oglądania klipów w jakości przynajmniej 480p na moim iPhone 4 przeżyłem szok jakościowy – obraz jest wyświetlany w typowej rozdzielczości telewizyjnej, a może nawet jeszcze niższej. Wiadomo – żeby transfer był lepszy.

Instalację na iPadzie sobie już odpuściłem, ten ma jeszcze większą rozdzielczość, a wciąż większość stacji nadaje w 4:3.

Jeśli chodzi o stacje, mamy sporo zagranicznych – France24, Euronews International, jest też Al Jazeera. Są też stacje lokalne, jak zwykle TV Trwam, a także różne Eska TV, Interia TV. No i Tele5 oraz (w teorii) Ale Kino. W chwili której testowałem aplikację mieliśmy jeszcze TVN 24 oraz TVN CNBC. Niestety po kilku godzinach obie stacje zniknęły, nie pomagając aplikacji w podnoszeniu użyteczności.

Aplikacja jest na razie darmowa, dostępna w App Store. Podobno może być płatna. Ja już wiem, że w najbliższym czasie nie wydam na nią ani centa (może jak pojawi się jakiś iPhone HSPA+ czy inny WiMax), a na obecnym etapem jej rozwoju zastanawiam się nad tym czy faktycznie powinna zajmować miejsce w pamięci mojego telefonu.

Pomysł ciekawy. Tylko wykonanie… I to chyba wcale nie jest wina twórców aplikacji – po prostu jest na to jeszcze za wcześnie.

PS. Telewizja na Żywo jest w tym momencie płatna. Do widzenia.

Oczywiście dostępne jest także jedno wydanie darmowe, które pobrać może każdy kto chce się dowiedzieć czy jest sens wydawać 80 centów na każde wydanie.

„Polityka” wybrała wersję „prawie multimedialną” – teksty są przygotowane w wersjach dla pionowej i poziomej orientacji ekranu, a ponadto dostępne są galerie – każdy obrazek dołączony do tekstu można powiększać, by zapoznać się z jego opisem oraz przełączać między kolejnymi grafikami dołączonymi do artykułu, a nie wyświetlanymi przy tekście. Powyższe dotyczy też zdjęć felietonistów – przy ich tekstach możemy oglądać „popiersia”, zaś po kliknięciu na zdjęcie otrzymamy pełną sylwetkę autora wraz z krótką notką na jego temat.

Nie ma więc racji Paweł Nowak twierdzący, że to kolejne PDF-y, tylko dopasowane do ekranu. W zasadzie „Polityka” zrezygnowała w ogóle z wersji papierowej – o ile „Rzeczpospolitą” na iPadzie można czytać jak wersję papierową, a następnie z niej przechodzić do pojedynczych artykułów wyświetlanych już w całości i samodzielnie na jednej stronie, o tyle tutaj mamy dostępne wyłącznie pojedyncze artykuły, a spis treści przypomina raczej stronę internetową niż typowy spis z magazynu.

To czego może jedynie brakować to możliwość powiększania tekstu oraz zmiany czcionki. „Polityka” dostępna jest od wczoraj w AppStore.

Mogliście nie słyszeć o serwisie Filmaster. To dość niszowy serwis filmowy, tworzony przez zapaleńców dla zapaleńców. Jest bardzo otwarty, pozwala na prowadzenie bloga, a co istotne – brak na nim nastolatek, które zawyżają ocenę „Zmierzchu”. Istotne są tu także dwie kwestie – serwis nie jest w tym momencie nastawiony na maksymalizację zysku (żadnych toplayerów, ani innych wynalazków), a do tego jest „czysty” – przejrzysty i sprawiający wrażenie porządnie napisanego.

Za jakiś czas prawdopodobnie Filmaster stanie się bardziej popularny. Wszystko za sprawą aplikacji na iPhone. W tym momencie nie jest ona jeszcze dostępna dla wszystkich – trwają jej beta testy, w których biorę udział. Niemniej jednak dostępne są już wszystkie funkcje, które mają być dostępne w wersji oficjalnej (teraz tylko poprawiane są błędy).

Co zatem dostaniemy wraz z aplikacją? Najważniejszy jest chyba repertuar kin. Wykorzystujący, rzecz jasna, GPS. Możemy więc wyświetlać kina według odległości lub przeglądać listę filmów granych aktualnie w kinach w naszej okolicy, aby potem dowiedzieć się gdzie i o której go grają. Można także się check-inować na konkretnych seansach. Szkoda jedynie, że działa to jedynie w obrębie Filmastera i nie ma żadnego połączenia z chociażby Foursquare, choć twórcy nazywają mobilnego Filmastera „Foursquare dla filmów” (mimo wszystko byłoby wygodnie z automatu oznaczyć się zarówno w Filmasterze, jak i na Foursquare). UPDATE: Jak donosi Borys, założyciel Filmastera, integracja z Foursquare będzie, jej wprowadzenie jest planowane na kwiecień.

Oczywiście przy okazji repertuaru wyświetlają się także recenzje i oceny filmów od innych użytkowników, a sami także możemy oceniać poszczególne obrazy i uzasadniać ocenę w krótkiej recenzji. Co prowadzi nas do rekomendacji, które znowu pozwalają nam przeglądać polecane filmy wyświetlane w okolicy oraz inne, sugerowane do obejrzenia przez nas.

Dzięki systemowi ocen możemy także sprawdzać, którzy użytkownicy mają zbliżony gust filmowy, a jeśli jeszcze udostępniają informacje o swojej lokalizacji, będziemy mogli się teoretycznie dowiedzieć, że w naszej okolicy mieszka inny miłośnik filmów pinku eiga, a już myśleliśmy że mamy naprawdę nie po kolei w głowie. Z użytkownikami możemy się komunikować przy pomocy prywatnych wiadomości, a także śledzić i komentować ich aktywność w serwisie (recenzje, notki, itd.).

Zapowiada się naprawdę porządna aplikacja dla kinomaniaków. A przede wszystkim – pierwsza w Polsce. W tym momencie do dyspozycji na iPhone mamy wyłącznie (skądinąd najlepszą pod względem ilości i jakości informacji) aplikację IMDB oraz serwis WWW Filmwebu, z którego najlepiej korzystać przy użyciu rysika lub telefonu bez dotykowego ekranu. Filmaster Mobile jest zdecydowanie o wiele bardziej przyjazny paluchom. Brakuje mi jedynie opisów dystrybutora przy każdym filmie – nie wszystkie tytuły wyświetlane w kinie znam na tyle, żeby móc opierać się wyłącznie na recenzjach, których zresztą czasami brakuje, a mimo wszystko człowiek niekiedy chciałby wiedzieć, o co w ogóle chodzi. No, ale to być może pojawi się w przyszłości, tak jak mają pojawić repertuary TV.

Jedno jest pewne – Filmastera z mojego iPhone’a nie wyrzucę. I niecierpliwie czekam na dzień, w którym będzie go można zainstalować prosto z AppStore, a nie ręcznie.

A jeśli chcecie zapisać się na listę chętnych do testów, twórcy udostępniają odpowiednią stronę. Beta dla iPhone jest, dla Androida chyba też (ale głowy nie dam), na pozostałych platformach na razie cisza. Chyba.

Pełna wersja serwisu dostępna jest pod adresem filmaster.pl. A logować się można przez Facebooka lub przez Twittera. Zarówno w aplikacji, jak i na stronie WWW.

Od kilku dni posiadacze iPadów mogą zrezygnować z kupowania w kiosku „Rzeczpospolitej”. Na jakiś czas mogą w ogóle zrezygnować z kupowania „Rz”, bo tytuł ten jest na razie udostępniony na próbę i za darmo.

iPadowej „Rzepie” daleko do zaawansowania „Wired” czy nawet „Wysokich Obcasów Extra” – nie znajdziemy tu filmów, czy ekstra galerii zdjęć – mamy w końcu do czynienia z dziennikiem, który docelowo pobierany ma być codziennie. Treść wyświetlana jest w formie pełnych gazetowych stron, wyglądających tak samo jak na papierze (są też reklamy).  Przewagą nad papierem jest jednak możliwość skalowania treści, a także wyświetlania na ekranie pojedynczych artykułów z danej kolumny. Działa także funkcja wyszukiwania, a treści poszczególnych artykułów można przesyłać e-mailem. Dodatkowo mamy podgląd poszczególnych stron i ułatwiający przeglądanie podział na grzbiety.

Jedyną wadą jest brak dostosowania do trybu horyzontalnego – zamiast inaczej złamanej kolumny oglądamy wtedy na ekranie po prostu dwie strony. Które można, oczywiście, powiększać. Szkoda, ale z drugiej strony domyślam się, jaka byłaby reakcja działu DTP w „Rzeczpospolitej” na hasło „hej, od dzisiaj będziecie codziennie każdą kolumnę łamać jeszcze dodatkowo w trybie poziomym dla niszowego iPada”. Już widzę ich zadowolone twarze i spokojną, stonowaną reakcję.

Aplikacja jest dostępna w polskim App Store, waży 6 MB i jest darmowa. Na razie darmowe są też poszczególne wydania, ale planowane jest wprowadzenie dwóch modeli opłat – za pojedyncze egzemplarze oraz czasowej subskrypcji (czyżby czekali na iOS 4.3?).

Aplikacja G-Shock jest dostępna w App Store od kilku dni, jest darmowa i pozwala na wyświetlanie godziny, korzystanie ze stopera, a także na odkrywanie nowych wzorów zegarków – służą do tego gry. W jednej z nich musimy zegarek na ekranie zaatakować wstrząsami (wciskając ze wszystkich sił ekran), a w drugiej, która nie działa w iPodzie touch – dmuchać ze wszystkich sił w mikrofon, aby coraz bardziej zanurzać zegarek. Im więcej punktów, tym więcej dostępnych modeli.

PS. Jak się jednak okazuje, aplikacja nie jest dostępna w polskim App Store. Zapraszamy do brytyjskiego.

Facebook jest liderem i dlatego rozpycha się jak może. I zamierza wykończyć nie tylko Foursquare, ale od dzisiaj także wszelkiego rodzaju serwisy z grupowymi zakupami.

Facebook Places nie jest nową usługą. Wciąż nie jest dostępna w Polsce, ale nie dlatego, że jesteśmy traktowani jak trzeci świat. Chyba, że trzecim światem są według Facebooka także Niemcy i inne kraje kontynentalnej Europy, bo Places jest w tym momencie dostępne jedynie w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii oraz Japonii. Być może niebawem to się zmieni, ale na razie tylko w tych krajach można korzystać z nowej funkcji – Facebook Deals.

Facebook Deals to poważne zagrożenie dla wszelkich serwisów typu Groupon. Dla polskich, lokalnych, klonów jeszcze nie, ale prawdopodobnie na wszystko przyjdzie czas. Jest to też zabójca Foursquare, które próbowało zarabiać m. in. na organizacji zniżek dla użytkowników serwisu. Aż przyszedł Zuckerberg i powiedział, że bierze wszystko.

Zasada jest prosta – robimy w danym miejscu check-in, jak dawniej, a jeśli dany punkt oferuje jakąś zniżkę dla użytkowników Facebook Places dowiemy się o tym z naszego iPhone lub telefonu z Androidem (bo tylko na tych platformach działają Deals), dzięki czemu będziemy mogli pobrać odpowiedni kod, który przedstawimy kasjerowi, kelnerowi lub komukolwiek, kto będzie przyjmował opłatę za usługę. Dodatkowo, uruchamiając Facebook Places, będziemy widzieli, w których miejscach w okolicy oferowane są zniżki. Wyobrażam sobie w tym momencie studenta UW, który mając 2 godziny przerwy między zajęciami uruchomi za kilka miesięcy (lat?) aplikację Facebooka na iPhone i stwierdzi, że dzisiaj pójdzie tu, bo dają ciastko gratis do kawy, a może jednak tam, bo jest 10% upustu na wszystko.

Grupowe zakupy w takim przypadku mają więc sens tylko wtedy, gdy nie posiadamy odpowiedniego telefonu (a z czasem pewnie oferta Facebooka w tej dziedzinie się poszerzy). Facebook nie będzie od nikogo pobierać opłat za korzystanie z FB Deals – ani od kupujących, ani od sprzedających. Nie ma więc mowy o przedpłacie i martwieniu się, że jednak nie zdążymy zrealizować kuponu i właśnie wyrzuciliśmy 50 zł w błoto, a sprzedawca nie będzie się zastanawiać, jaką zniżkę zaoferować, żeby zachęcić klienta, podzielić się z pośrednikiem, a jeszcze do tego nie pójść z torbami. I żaden, nawet najbardziej skuteczny, przedstawiciel handlowy takiej platformy zakupowej nie pomoże. Facebook jest duży – ma ponad 500 mln użytkowników, z czego 200 mln korzysta z jego usług mobilnych – a już teraz wiele lokali gastronomicznych czy sklepów oferuje zniżki swoim fanom w tym serwisie. I do tego Facebook jest darmowy.

I nie są to tylko czcze przechwałki – już teraz wiemy o firmach, które zdecydowały się skorzystać z Deals (najwyraźniej Facebook też ma skutecznych handlowców), oferując zniżki i gratisy, ale także – przekazanie odpowiedniej sumy za każdego klienta organizacji charytatywnej.

I w ten sposób 10 tysięcy pierwszych użytkowników, którzy zarejestrują się w promocji GAP-a otrzyma darmowe jeansy (nie wiadomo, kiedy usługa startuje). Z kolei H&M oferuje w USA 20% zniżki, a Macy”s daje 20% upustu na wybrane produkty. Z kolei McDonald’s za każdego klienta z Facebook Deals przekaże dodatkowego dolara dla fundacji Ronalda McDonalda, a Starbucks – na rzecz Conservation International. Okazji jest więcej i czasami będą też polegały na specjalnych spotkaniach, czy ważnych wydarzeniach np. dla fanów sportu. Słowem – będzie się działo.

Oczywiście wszystko to kosztuje i to dość dużo, bo prywatność. Ale kto nie odda prywatności za darmowe jeansy GAP-a?

Sama aplikacja „Newsweeka” jest normalną, rasową, aplikacją do czytania konkretnego tytułu. Waży 1,4 MB i służy wyłącznie do kupowania nowych wydań oraz archiwizowania starych. A poszczególne wydania już darmowe nie są – każde kosztuje 0,79 euro i waży ok. 200 MB. Ale w zamian za to mamy wersję interaktywną, dostosowaną zarówno do trybu pionowego, jak i poziomego, z dostępem do bieżących informacji z kraju i świata.

Na razie możliwy jest jedynie zakup każdego wydania osobno, ale wkrótce mają się też pojawić opcje prenumeraty miesięcznej oraz rocznej. Zakup każdego kolejnego wydania nie powoduje skasowania poprzedniego – zostaje ono w archiwum aplikacji na iPadzie. Ciekawe tylko, czy po skasowaniu go z iPada (jeśli waży np. 400 MB, iPad 16 GB zapełni się w niecały rok), będzie możliwość ponownego darmowego pobrania, czy też konieczny będzie ponowny zakup…

Aplikacja Newsweek Polska dostępna jest w App Store dla iPada.

PS. Przy okazji – Steve Jobs właśnie oficjalnie zjechał ideę 7-calowego iPada. 9 cali albo wcale. To tak przy okazji.